Radio Terror

bobby peru

2012-01-27T22:30:00.000+01:00

Owszem, tęsknię. Za tym, czego jeszcze nie doświadczyłem. Mam co najwyżej nazwy rozdziałów, setki białych kartek i kompas zaszyty gdzieś w głowie głęboko. Codzienne szczęście to za mało, by się z tego wreszcie wyleczyć. A gdy nawet i jakimś cudem, tak sobie myślę, że chwilę później bym umarł i diabli wzięli...

trahison

2012-01-19T21:44:00.002+01:00

mashup / video: BA | Mirko Borsche | own

music: Justice - Phantom II

styczeń 2008

2012-01-17T13:57:00.000+01:00

Zawsze omijałem ten film, bo wiedziałem jak się kończy. Widziałem przecież kiedyś finał w kinie, a potem w lustrze i ich oczach. A potem, jak tak sobie leżałem i umierałem, nagle przestało mi zależeć na odpowiednim rozegraniu tego dramatu, starannie przygotowywanego od wielu lat. Owszem, ten świat na trzeźwo jest absolutnie nie do zniesienia, ale przecież nie jestem na niego dożywotnio skazany. Mogę stworzyć własny...

et si tu n'existais pas

2012-01-06T17:01:00.001+01:00

Przyśniło mi się, że my to tylko sen i nigdy się nie wydarzyło...

To był dobry rok...

2011-12-31T17:44:00.002+01:00

Li - chińska panna młoda, którą przed ołtarzem porzucił niedoszły małżonek - próbuje popełnić samobójstwo, skacząc z okna. Na szczęście została uratowana, jej dalsze losy pozostają jednak nieznane.

mirrors

2011-12-29T17:58:00.002+01:00

Devotchka - Till The End Of Time

don't look now

2011-12-09T16:04:00.001+01:00

Najpierw zagraliśmy w karty, cały czas przegrywałem i mogłem tylko patrzeć...

devils

2011-11-28T19:55:00.000+01:00

[Ken Russell 1927-2011]

eroticon

2011-11-27T09:38:00.001+01:00

Nocą znowu kłamię
Wsiadam w pociąg
mknący na południe
Nocą zawsze kłamię
Kto mnie rozgrzeszy?

[insp. A. Bashung]

czasem wracam

2011-11-19T23:20:00.000+01:00

[Autoportret w samym środku autodestrukcji]

codziennie

2011-11-19T09:50:00.005+01:00

Na twój, jej i nasz temat.
Bo nie ma, nie mogę,
chciałbym, nie dzisiaj.
Za wcześnie, za późno,
już przeszło, nie wróci.

za plecami nie mam nic

2011-11-18T11:36:00.000+01:00

[chyba właśnie wtedy przyszło mi do głowy]

wizje

2011-11-12T13:37:00.000+01:00

[Amer - 2010]

[bermuda triangle]

2011-10-28T09:34:00.000+02:00

motyl

2011-10-28T08:59:00.000+02:00

- O, to ty! Co za spotkanie!
- Ja czyli kto? Przecież się nie znamy.
- Ale pisałam, chcieliśmy się poznać.

- Och, ja miałem na to ogromną ochotę.
- No właśnie, fajnie, że na siebie wpadliśmy.
- Gdzie teraz idziesz?
- Tam, muszę jeszcze tylko...
- A ja w przeciwnym kierunku.
- Szkoda...
- Na pewno?

dedykacja

2011-10-17T18:37:00.004+02:00

[Crazy - Gnarls Barkley]

[wife bitch project]

2011-10-16T20:14:00.000+02:00

motto

2011-10-14T21:27:00.001+02:00

Jeżeli kobieta szanuje to, co robisz, kim jesteś, co mówisz, jak się prowadzisz, nie musisz zgrywać macho, ani nawet prawić komplementów, żeby zdobyć jej uznanie. Traktuj ją zawsze z szacunkiem, jak równego sobie człowieka, tak jak siebie samego. Kiedy już zyskasz jej poważanie, kobieta odpłaci ci tym samym i wtedy... możesz pieprzyć ją do upadłego - John Holmes (1944-1988)

insomnia

2011-10-11T10:49:00.000+02:00

magic lantern

2011-10-09T10:02:00.000+02:00

Niebawem chcę nakręcić 'Krótki film o niczym', zarys scenariusza mam już od dawna w głowie, niebagatelną rolę odgrywa w nim Czerwona Kanapa oraz Psychodeliczny Las, brakuje mi tylko dialogów...

[inspiracja]

ideał

2011-10-07T09:48:00.001+02:00

Kiedy ją zobaczyłem
pomyślałem niechcący
że byłoby nietaktem
i ordynarną przesadą
wsadzić w nią kutasa
tak po prostu...

[świnia uczy się latać]

the end

2011-10-06T09:42:00.000+02:00

[Lars von Trier / Melancholia / Prolog]

camera

2011-10-02T20:36:00.000+02:00

[video_test / Canon 50D]

fikcja

2011-09-29T08:08:00.000+02:00

Na pytania 'o co chodzi' mogę tylko odpowiedzieć 'o dupę', przy czym nie mam pewności, o czyją. Niech już będzie, że o moją własną, jest wystarczająco zgrabna, a ślady po esperalu nadają jej odpowiednio dramatycznego sznytu. Jest jeszcze 'zemsta', świetny inspirujący motyw i niekoniecznie serwowana na zimno, bo ja jednak wolę na gorąco i bez żadnych anestetyków. Za to wszystko, czego nie mogłem wtedy zrobić, choć momentami tak bardzo chciałem... 

[promise]

2011-09-25T13:30:00.000+02:00

deviantart/mjranum

somnambulism

2011-09-24T08:51:00.001+02:00

[no_more_words]

2011-09-21T19:53:00.000+02:00

2011-09-20T10:58:00.000+02:00

funny games

2011-09-19T17:06:00.002+02:00

2011-09-16T14:38:00.002+02:00

2011-09-15T11:11:00.000+02:00

2011-09-12T13:31:00.000+02:00

l'incendie

2011-09-06T13:40:00.002+02:00

2011-09-05T16:57:00.000+02:00

2011-09-05T14:38:00.000+02:00

2011-08-29T07:42:00.002+02:00

2011-08-27T07:36:00.001+02:00

Insha'Allah

2011-08-25T09:11:00.000+02:00

2011-08-22T18:46:00.002+02:00

[miejsce na tytuł zdjęcia]

2011-08-20T22:39:00.000+02:00

2011-08-16T19:49:00.000+02:00

2011-08-11T10:32:00.004+02:00

klepsydra

2011-07-23T13:24:00.000+02:00

Lucian Freud (1922-2011)

codziennie

2011-07-17T09:16:00.000+02:00

Muzyka najlepiej smakuje rano, w poranki takie jak ten. Ten efekt wzmacnia kawa i papierosy. I wtedy dopiero serce zaczyna szarpać ulubiona straszliwa tęsknota, za tym wszystkim, co jeszcze nie było mi dane. To paliwo, które nieustannie napędza moje życie, zatrzymuję się na chwilę, a potem znowu i więcej, czekam...

Aktualna playlista:
Hans Zimmer - Chevaliers De Sangreal
The Tudors - Wolsey Commits Suicide
Emiliana Torrini - White Rabbit
Perfume - Meeting Laura
Michael Nyman - Memorial
John Murphy - In a Heartbeat
AIR - Suicide Underground
Phillip Glass - The Hours
Emily Browning - Sweet Dreams

mono

2011-07-08T19:40:00.001+02:00

Jaki ty jesteś zniszczony życiem! - krzyknęła Znajoma Pani, której niefrasobliwie pokazałem to zdjęcie. Na początku się lekko zmieszałem, odruch bezwarunkowy, ale po chwili uznałem te słowa za przewrotny i genialny komplement oraz świetny lajtmotiv do napisania mini-autobiografii. Miało być o początkach i znakach, o uprowadzeniu całej grupy starszaków przez okno, marzeniach o wojnie i ślęczeniu nad książkami nie wiadomo po co. A potem o freudowskim pragnieniu śmierci, całym tym splątaniu Erosa i Thanatosa. No i o kobietach, które łapałem za warkocze, a jak ich nie miały, to za tyłek, bo ten akurat każda ma, kwestią otwartą pozostaje jedynie jego rozmiar i powab. A potem sobie przypomniałem pijaka z korpusem manekina pod pachą, którego spotkaliśmy dzisiaj rano na Lucerny. I wtedy dotarło do mnie, że moja mini-autobiografia byłoby piramidalnie nudna i chyba powinienem poszukać sobie innego tematu do pisania...

czekając

2011-07-07T19:32:00.003+02:00

W każdy czwartek jest Międzynarodowy Dzień Tęsknoty za Młodymi Laskami ustanowiony onegdaj przez Syndykat Facetów w Okolicach 40-tki. Miałem akurat kwilące dziecię (własne) na rękach, kiedy postanowiłem o tym spontanicznie napisać. Szybko je oddałem, żeby wena nie zniknęła bezproduktywnie, niczym niejeden poranny wzwód. Mając nawet Boską Żonę, owa Tęsknota jest raczej nieunikniona, o ile nie jest się pozbawionym wyobraźni i wrażliwości gamoniem. Młode Laski oczywiście wiedzą o tym, co nie przeszkadza im nie/zauważać nas na ulicy, kiedy ścigamy je rozpaczliwie powściągliwymi spojrzeniami, licząc na Cud. A z cudami wiadomo jak jest: istnieją tylko w opowieściach i na szpaltach mniej ambitnych gazet, nam się jakoś nigdy nie przytrafiają. I choć rzeczywistość jest coraz bardziej prozaiczna, nie tracimy naszych tęsknot i nie przestajemy wierzyć. A kiedy już Je spotykamy w pracy, albo gdzieś na mieście, to one chcą tylko o coś zapytać, o Sztuce porozmawiać, albo co najwyżej bezdusznie się zakumplować na chwilę. Nawet jak płomienie ogarniają serce i całą resztę, milczymy z godnością, nie chcąc zrobić z siebie błazna. Choć i to się zdarza, gdy nerwy puszczają i w przypływie desperackiej odwagi, demaskujemy się beznadziejnie. Nic to, wystarczy nam nasza Tęsknota i Huragan Zmysłów podczas czwartkowego prysznica. Może następnym razem, jeszcze nie teraz i nie koniecznie w tym roku. Los się kiedyś odwróci i Sprawiedliwi posiądą...

libido

2011-07-01T17:27:00.000+02:00

To ja przepraszam, że tak wyszło, ale byłem całkiem bezsilny wobec natury, nawet sobie obiecałem i nic z tego. Kim ja kurwa jestem, żeby udawać anioła jakiegoś? Jak wyciągam ręce, to widocznie mam dobry powód i motyw wyraźny, nigdy sam...
 
Reszta prac z cyklu 'libido' jest tutaj. Jak kogoś nie uwzględniłem w tym secie, to bardzo przepraszam, widocznie nie mieliśmy czasu na fotografię. A jak kogoś jeszcze nie pożądałem, to proszę o wybaczenie, nic straconego...

na planie...

2011-06-22T18:41:00.001+02:00

blitzkrieg

2011-06-22T13:47:00.001+02:00

Dokładnie 70 lat temu niemieckie dywizje pancerne runęły na Związek Radziecki. Największa wojna w historii weszła w swój najbardziej brutalny okres, przy którym podboje Hitlera w Polsce, Francji itd. wydawały się dosyć cywilizowane i po prostu nudne. Rozpoczął się najbardziej zapierający dech w piersiach spektakl ludzkiego okrucieństwa i determinacji, o którym większość z was nie ma pojęcia, żyjąc w swoim z pozoru bezpiecznym i poukładanym świecie.

Pamiętam swój pierwszy moment fascynacji, kiedy patrzyłem na krzepkich i dumnych starców płaczących niczym dzieci, na wspomnienie tego, co przeszli przez te lata. To byli rosyjscy weterani, ale w ten sam sposób reagują Niemcy, którym się udało przeżyć np. piekło Stalingradu. Pozostało już ich niewielu, niedługo zabraknie świadków i tylko książki, kroniki filmowe oraz liczne pompatyczne pomniki, będą przypominać jak łatwo jest naszej rasie popaść w morderczy obłęd.

Wątpię, żeby wojna miała jakiekolwiek dobre strony, nawet dla zwycięzców, ale chyba nie ma bardziej spektakularnej i prawdziwej okazji, do sprawdzenia siły ludzkiego charakteru na skalę masową. Dzięki temu, jest wspaniałym, wręcz operowym spektaklem, z niepowtarzalną wstrząsającą dramaturgią, której nawet nie można sobie wyraźnie wyobrazić, o ile się nie wzięło w niej udziału.

Od lat czytam praktycznie tylko książki o ludzkim szaleństwie, nic innego nie jest chyba warte mojego czasu. Po przeczytaniu dawno temu 'Stu lat samotności' i 'Mistrza i Małgorzaty' przyszło mi do głowy, że literatura piękna już nie jest w stanie mi nic więcej zaoferować i zacząłem ją stopniowo, ale wyraźnie porzucać, na rzecz dokumentu i historii. Teraz już wiem, że żadna fikcja nie jest w stanie się nawet zbliżyć do tego, co oferuje nam rzeczywistość...

kiss

2011-06-17T20:52:00.002+02:00

No właśnie o tym nie piszę...

może jutro

2011-06-17T18:39:00.001+02:00

Słyszę, że nie piszę i dlaczego, bo przecież mógłbym, a nawet powinienem.  Niestety, tematy które chodzą mi po głowie i przyśpieszają bicie serca, absolutnie są nieprzekładalne na słowa i jakiś porządek stylistyczny. To nie kwestia weny, nie wszytko można wyrazić i zaczarować palcami w czytelnej formie. Wyjdzie banał jakiś płaski lub nadęty, ja tak nie chcę, lepiej to wszystko przeżywać i zachować wyłącznie dla siebie i dla nas. No i możemy porozmawiać, tak lubię...

bajka bez morału (ale za to z happy endem)

2011-05-10T20:14:00.001+02:00

A jeśli pewnego dnia będę musiał odejść? - spytał Krzyś, ściskając Misiowi łapkę - Co wtedy? Nic wielkiego - zapewnił go Puchatek - Mało to Krzysiów jest na świecie, cymbale sentymentalny? Ale dlaczego tak mówisz, chciałem... - cicho łkał Krzyś. Ogarnij się chłopcze - rzucił obcesowo Puchatek przypalając kolejnego papierosa - jesteś już prawie dorosły, a bawisz się pluszakami, jak jakiś durny pedał! Zdruzgotany Krzyś wyszedł z pokoju i ruszył przed siebie. Chciał się zabić, ale nie bardzo wiedział jak, więc poprzestał jedynie na niewielkim samookaleczeniu. Jakiś czas potem poznał fajną dziewczynę, a o swej minionej miłości do Puchatka, myślał coraz rzadziej i zawsze z pewnym zażenowaniem...

popołudnie

2011-05-08T15:45:00.002+02:00

teatr

2011-05-07T13:13:00.001+02:00

Cały wieczór spędziliśmy na próbie generalnej spektaklu przygotowanego przez debiutującą offową grupę Res Comica, dzisiaj premiera w DK Świt. Plątałem się po scenie i za kulisami, a jak przyszło co do czego, robiłem zdjęcia. Fajni ludzie, trzy pokolenia, niektórych już widziałem wcześniej na scenie. Teatr to szlachetna pasja, znacznie bardziej niż fotografia, mocno spauperyzowana przez ostatnie lata. Sama sztuka to nie moje klimaty, wolę te odwołujące się znacznie bardziej do wyobraźni, z mocnym akcentem na stronę wizualną i wzajemne emocje. Bez dosłowności i społecznej pedagogiki, wolę się raczej odrywać  od tzw. rzeczywistości, niż jej doświadczać ponownie w teatralnym krzywym lustrze. 

film noir

2011-05-05T19:06:00.005+02:00

U większości kobiet brakuje mi tajemnicy, nawet jej małego kawałka nie można zazwyczaj doświadczyć. Wszystko jest tak mocno oczywiste, jakoś powtarzalne i kiedyś już zbadane. Karty są odkrywane bardzo szybko i nawet nie trzeba ich podglądać, żeby wiedzieć co będzie dalej. Nuda, jak w filmach Zanussiego, ambicje nie potrafią skutecznie zastąpić emocji. Narzekam, choć już nie muszę. Ale nawet będąc szczęśliwym u boku wspaniałej kobiety, nie przestałem przecież kontemplować ukradkiem innych dekoltów i szukać niewiadomoczego w oczach dziewczyn na ulicy.

Fenomen kiepskich scenariuszy realizowanych w życiu tłumaczy popularność komedii romantycznych i pisarek formatu Grocholi. Pragnienia większości kobiet to seryjna tandeta przycięta na wymiar, dostosowana do gustów rodem z TVN Style i ładnych kolorowych gazet. Domyślam się, że z facetami jest pewnie jeszcze gorzej, ale mam to w dupie, bo nie oni są przedmiotem mej bezinteresownej troski.

Scena finałowa musi zaskakiwać. Nie może to być wnętrze jakiejś modnej pedalskiej knajpy, niech będzie stara kamienica albo las, gdzie można łatwo się  zgubić. Cokolwiek, byle tym razem było inaczej. Happy end ze względu na dramaturgię nie jest wskazany, spełnienie cholernie rozleniwia i szybko nudzi. Heroina powinna mieć jakiś mroczny sekret, byle nie była weekendową dziwką. A amant niech np. ma schizofrenię albo przynajmniej karciane długi u ruskiej mafii. Potem rozstania i powroty, roztopione w słońcu perony i nocne pejzaże, pełnie tęsknoty i pożądania. To chyba byłoby na tyle, kolejny mglisty szkic, bon voyage... 

P.S. dziękuję dziewczynie ze zdjęcia za inspirację :)

ucieczka

2011-04-18T07:53:00.000+02:00

Nigdy nie będzie lepszego momentu niż teraz. Zawsze będzie trudno rzucić wszystko, zerwać się z wygodnego łańcucha i zrobić wreszcie to, o czym wcześniej nie mieliśmy odwagi nawet mówić. Złapać ją za rękę i biec, bez względu na to, co zostawimy za plecami. Na wszelki wypadek spalmy wszystko, powrót i rozterki absolutnie nie wchodzą w grę. Potem będziemy wysyłać pocztówki, z tych wszystkich miejsc, do których nigdy nie mieliśmy dotrzeć...

2011-03-28T13:05:00.001+02:00

Kiedy mixowałem ten klip, dobierając ujęcia i słuchając muzyki, miałem zamiar wyprodukować nostalgiczno-radosny text o wiośnie, co to się właśnie zaczyna, a ja przecież czekałem jak zwykle. No właśnie... to tylko kolejna wiosna i w tym całym zamieszaniu, liczy się chyba przede wszystkim oczekiwanie. A jak już przyjdzie, to zaraz będzie lato z całą swoją niepewnością aury i rosnącym niepokojem wywołanym nieuchronnością jesieni. Bardzo lubię wierzyć, że każda kolejna wiosna będzie wspanialsza, każda następna dziewczyna piękniejsza i mądrzejsza, a za każdym zakrętem znajdę coraz to ciekawsze światy i zjawiska. No i wiem, że się powtarzam i bywam mocno naiwny, ale jeszcze pewnie długo nie dam się zmusić do leczenia...

nieuniknione

2011-03-26T16:59:00.004+01:00

Dziewiątego dnia miesiąca Teth, tuż nad ranem, Miriam ujrzała Anioła. Nie było to klasyczne zwiastowanie, o jakim opowiadali Kapłani i stare Święte Księgi. Nie było nieziemskiego blasku i niebiańskich chórów, ani nawet porządnego muzycznego podkładu. Nawet Anioł wyglądał całkiem zwyczajnie, do tego był nieogolony i gdzieś zapodział swoje skrzydła. Błąkając się po ciasnej izbie, nagle potrącił krzesło, wyrywając Miriam ze snu i wtedy go wyraźnie ujrzała, mimo ciemności. Wiele lat później usiłowała sobie przypomnieć, o czym śniła tamtej wiosennej nocy, ale poza mglistym uczuciem niepokojącej błogości, w jej pomięci nie pozostało już nic.

Popatrzył na nią, jakoś tak przenikliwie i zapytał: Mogę zapalić? Skinęła tylko głową, nadal przestraszona i niepewna tego, co się właśnie działo. Usiadł przy stole i chwilę potem zaciągał się chciwie dymem. Będziesz szczęśliwa, rzekł po chwili. Nie znam detali, miałem gdzieś to zapisane, ale zgubiłem płaszcz i notes przepadł razem z nim, dodał. Zresztą to nieistotne, coś pójdzie nie tak i będzie na mnie, lepiej nie zaprzątaj swojej główki szczegółami. Kiedy to się stanie?, zapytała nieśmiało Miriam. Musisz jeszcze poczekać, tak od razu to można dostać pizzę, a nie szczęście. Kobiety... dodał z przekąsem. Co za ulga, że te całe wasze ziemskie zamieszanie i złudzenia mnie nie dotyczą, jestem tylko posłańcem, robię swoje i zaraz znikam. Nawet nie wiem, czy to, co zwiastuję, potem się sprawdza, na cholerę mi ta wiedza – ciągnął lekko rozdrażniony.

Zaczynało świtać, Anioł wyglądał na mocno znużonego i pewnie zaraz spadłby z krzesła, gdyby nie propozycja Miriam, żeby się położył obok i trochę odpoczął przed dalszą podróżą. Beznamiętnie tylko skinął głową i nie zdejmując nawet butów, legł obok niej. Po chwili oboje zasnęli. Kiedy ostre poranne słońce obudziło Miriam, Anioła już nie było. Przez chwilę pomyślała, że to jeden z tych jej snów, które zazwyczaj zapomina. Ale niedopałek papierosa na podłodze i ślady męskich butów sprawiły, że uwierzyła. W końcu takie rzeczy się zdarzają, pomyślała. Nigdy nikomu o tym nie opowiedziała, dopiero byłoby zamieszanie w jej wiosce, w której nigdy nic niezwykłego się nie działo. Na koniec chyba warto dodać, że Miriam była faktycznie szczęśliwa, ale dopiero po 30-tce, co wystawiło jej wiarę na dosyć ciężką próbę. Z biegiem lat coraz mniej myślała o zwiastowaniu i zmęczonym Aniele, który tamtej nocy przecież nie powiedział jej nic specjalnego i sprawił jedynie, że przez długi czas miała na co czekać...

Dzień Kobiet

2011-03-08T14:46:00.000+01:00

Ależ nie ma za co :) (Thx Minimal)

sobota

2011-02-19T18:43:00.000+01:00

Bliżej, jeszcze bliżej...

intro

2011-02-18T10:19:00.029+01:00

Poznaliśmy się przez internet, tematyka maili jakoś naturalnie poszybowała w erotyczne klimaty, kuszące i ocierające się momentami o nieprzyzwoitość. Trwało to parę dni, potem się spotkaliśmy. Wcześniej ustaliliśmy, że pociągniemy erotyczny wątek z wirtualnej pogawędki, nie przejmując się niepotrzebnie konsekwencjami i onieśmieleniem pierwszego spotkania. Najpierw taras i rozmowa o niczym, jakiś kwadrans. Potem usiedliśmy przy stole w kuchni, herbata, dystans i się zaczęło, powoli, dosyć ostrożnie. Rozmowa z czasem nabrała tempa, słowa płynęły coraz bardziej spontanicznie, atmosfera gęstniała. No i stało się, widziałem to już w jej oczach i lekko figlarnym uśmiechu, więc zapytałem 'Co teraz czujesz?'...

początek sezonu

2011-02-16T22:29:00.002+01:00

Środa, gdzieś na przedmieściach, w roli głównej Sandra :)

LATERNA MAGICA

2011-02-15T14:39:00.005+01:00

Ujęcie 1

Kino Paprotka, koniec stanu wojennego, tylnymi drzwiami wchodzimy z Tomkiem na ‘Czas Apokalipsy’, sceny z rajdu Walkirii i twarz płk. Kurtza wyłaniająca się z mroku, robią mi pierwsze dziury w mózgu. Mimo to wracam do książek.

Ujęcia 2

Kino Wyzwolenie, początek liceum, przypadkiem trafiam na ‘Dawno temu w Ameryce’, pani bileterka nie chce mnie wpuścić, mała manipulacja i wchodzę, za tydzień oglądam ten film po raz drugi, początek trwałego uzależnienia.

Ujęcie 3

Kino Luna, przerwa w studiach, duszne przedpołudnie, siedzimy z Tomkiem w trzecim rzędzie, palimy fajki i pijemy tanie wino, protestujący widzowie słyszą leniwe ‘spierdalaj’, tytułu filmu nie pamiętam, nazajutrz bolała mnie straszliwie głowa, kultura widocznie mi szkodzi.

Ujęcie 4

Kino Wars, kolejne studia, jesienny chłody wieczór, oglądam ‘Imię: Carmen’, jestem jedynym widzem, dzięki uprzejmości pań z obsługi i wbrew jakimś przepisom. Potem w akademiku przed zaśnięciem marzę o życiu na krawędzi, pełnym pociągających kobiet. Wiele lat później marzenie spełnia się, niestety w bardzo realistycznej formie.

Ujęcie 5

Cinema City, czasy małej stabilizacji, idę z Zuzą na kontynuację ‘Matrixa’, oczekiwaną od dawna, zasypiam po jakiś 22 minutach, niedługo potem rujnuję się na markowy sprzęt AV plus panoramiczny telewizor z Niemiec, kina są dla pedałów.

Ujęcie 6

Kino Atlantic, okres zaćmienia słońca, jestem na seansie z bardzo niskich pobudek. Tego dnia poznaję dziewczynę, na jej widok praktycznie zaniemówiłem. Po spacerze proponuje mi film sensacyjny, opieram się dla zasady. Zrobię ci laskę w kinie, rzuca na zachętę. Rozbawiony ulegam, panna D. dotrzymuje słowa, ale przerywam jej operację, spłoszony frekwencją na sali. Nowe wcielenie Agenta 007 kontempluję tydzień później sam w domu.

Ujęcie 7

Czasy współczesne, wybieram się na przedpołudniowy seans, tytuł i gatunek nie ma znaczenia, chciałbym się tylko całować w ciemności, gdzieś w ostatnim rzędzie...

seans

2011-02-12T13:25:00.001+01:00

Dzisiaj wieczorem, mam dziwne przeczucia związane z tym filmem...

любовь и другие вещи

2011-02-10T15:24:00.004+01:00

Siedzę od wczoraj nad planem sprofanowania Walentynek i wreszcie ujrzałem horyzont w tej ważnej kwestii. Nie będzie wprawdzie wersji hardcore, tylko eksperymenty fotograficzne i szarganie tandetnej miłosnej estetyki. Efekty nieprzewidywalne, nie wszystko jest bowiem w mych rękach. Dwa lata temu uczciłem te święto całodziennym oglądaniem horrorów z gatunku 'teen-slasher', zero jakiś elementów romantycznych, akurat byłem pomiędzy. Rok temu było już całkiem inaczej i w okolicach 14 lutego akurat groziłem samobójstwem, jeżeli Adaś miałby się okazać dziewczynką. Narzeczona zniosła to dosyć dzielnie, zaledwie parę razy delikatnie wyrażając niezadowolenie z braku kwiatów albo przynajmniej bombonierki w kształcie serca. W tym roku sprytnie wykonałem manewr uprzedzający wszelkie standardowe pomysły i dostanę zapewne to, czego chciałem :)  

deca

2011-02-06T20:42:00.001+01:00

To koniec, rzekła Matylda, zakładając kolorową sukienkę, tą co jej kupiłem ostatniego lata z pierwszej pensji, przypłacając owo szaleństwo głodem. Ma gest, znaczy kocha, pomyślała zapewne wtedy, nie wiedząc, że ten prezent był tak na prawdę dla mnie, po prostu miałem już dość szarpania się z jej dżinsami. Ale tym razem było inaczej, światło dnia wypaliło nasze iluzje, a ja nie miałem odwagi się bronić. Jeszcze w nocy złożyliśmy sobie kolejne obietnice, ten weekend miał przecież wszystko zmienić. Kiedy rano sięgnąłem po portfel, żeby po raz ostatni jej zapłacić, popatrzyła mi smutno w oczy... 

love story

2011-02-02T17:06:00.000+01:00

(...) potem był ostatni list, przesycony smutkiem i z trudem skrywaną melancholią. Nigdy się nie spotkali i po jakimś czasie pewnie oboje zapomnieli o tym krótkim eterycznym spotkaniu w odmętach globalnej sieci. Ona wyjechała do małego miasteczka, gdzieś na pograniczu i została tam nauczycielką, ofiarując swoje staropanieństwo Bogu, a westchnienia ulubionemu aktorowi z lat młodości. Jakiś czas później, on zginął w pojedynku, zabity przez zdesperowanego księgowego, któremu uwiódł nieletnią córkę. Do dzisiaj nie wiadomo, kto składa tulipany na jego grobie, u progu każdej wiosny, która co roku, na nowo ogrzewa nasze serca...

Viva Zapata!

2011-02-01T15:17:00.000+01:00

Zaczął się najdłuższy miesiąc w roku. Gdzieś zgubiłem sen i nocami ruszam do Deadwood lub Kuncewa. Trochę mnie rwie, lewa strona, ale jeszcze nie ucieknę do Południowej Ameryki. Każde szaleństwo warto przemyśleć i odczekać, wtedy jest szansa, że potrwa dłużej niż najbardziej urzekająca tęcza...

test

2011-01-29T22:54:00.005+01:00

Czas zadać sobie i światu, kluczowe pytanie: czy jestem świnią? Mile widziane odpowiedzi w komentarzach, szczególnie od osób, które mnie poznały osobiście. Anonimowe wpisy będą publikowane, o ile poza krótkim 'jasne', będzie też imię :)

czas przeszły niedokonany

2011-01-27T18:16:00.005+01:00

Ja to bym chciała, jak w filmie, albo w tej książce, co ją ostatnio kupiłam w Empiku, pewnie rozumiesz, wrażliwy jesteś, aha. Ile razy mam mówić, że nie chcę kurwa jechać do Indii, to wiocha! Czemu nie dzwonisz, mam czas w sobotę, jak nie chcesz to pójdę z kumpelą do klubu. Gdzie z tym ciastem, jesteś jak moja matka, wracaj do domu, kot pewnie głodny. Serca nie masz, tyle mam na głowie, myślałam, że my... Przestań do cholery wreszcie myśleć!

Ja wszystko rozumiem, że się szuka miłości i szczęścia, ale na cholerę  pieprzyć te wszystkie nudziary i tracić czas na łamanie  ordynarnie prostych szyfrów? Tak, to do ciebie piszę i nie uśmiechaj się tak uroczo, z tym całym niedowierzaniem w oczach, skąd ci przyszło do głowy, że akurat wtedy powinienem się zatrzymać? Przecież w zamówieniu wyraźnie było napisane 'iluzja', a ja od dawna staram się spełniać nawet najbardziej wyszukane pragnienia kobiet...

Poszukiwana...

2011-01-24T20:22:00.003+01:00

dziewczyna z ciekawymi tatuażami i nie chodzi mi o tatoo w stylu Bravo Girl czy inne seryjne kwiatki/serduszka albo tajemnicze piktogramy z chińskich zupek ;) Liczy się oryginalność, może coś w stylu Mandy Morbid? No i dziewczyna powinna być odważna, co nie znaczy, że mam ją zamiar obedrzeć z ciuchów i potem wychłostać, wykorzystać chcę tylko trochę... 

Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie? Detale i inne info via mail z mojego profilu, dla znalazcy jest przewidziana stosowna nagroda :)

alternative

2011-01-23T12:51:00.006+01:00

Co za ulga, że istnieje coś więcej, poza powszechnie znaną masową pornografią. Ta nudzi mnie od lat, po pierwszym zachłyśnięciu się internetową rozpustą, za co przyszło mi zapłacić słone rachunki telefoniczne. Wcześniej były tylko kasety VHS, pamiętam pierwsze seanse w moim zmilitaryzowanym licealnym internacie. To było coś, oglądaliśmy grupowo urocze niemieckie pornole, kadra razem z nami, aż pewnego dnia przez nieuwagę puściliśmy film, w którym panie miały ptaszki, nasz opiekun roku lekko spąsowiał, zapłonął słusznym gniewem i trzeba było zejść do podziemia z należną nam rozrywką. Żaden problem, do konspiracji byliśmy przecież przyzwyczajeni, w końcu nasze główne pozalekcyjne hobby, czyli picie wódki, też uprawialiśmy skutecznie w ukryciu.

Wiele lat potem, przez mój pierwszy modem, przepuszczałem początkowo głównie treści XXX, co było prawdziwą męką, biorąc pod uwagę jakość połączeń i mój brak wiedzy na temat 'Gdzie szukać?'. Szybko nadrobiłem zaległości, a po jakimś czasie nawet znalazłem tajne forum, gdzie zdolni młodzieńcy wrzucali kradzione hasła do płatnych porno-stron. Mając już stałe łącze, korzystałem z tego sezamu obficie, ale byłem coraz bardziej rozczarowany, bo plastikowe panny, brak emocji i powtarzalność akcji, po prostu straszliwie mnie nudzą, nie tylko na ekranie.

Dopiero całkiem niedawno, gdzieś w połowie minionej dekady, w me oczy wpadło coś nowego, mocno innego od klasycznej masowej pornografii. Stylistyka hardcore zaczęła trafiać czasem do ambitnych w zamierzeniu filmów (Intymność, 9 Songs, Ken Park, czy Baise-moi), a jednocześnie wzięli ją na warsztat różni, mniej lub bardziej undergroundowi artyści. I tak np. powstała świetna kompilacja videoartu pt. 'Destricted', o której pewnie bym nie usłyszał, gdyby projekcja tego dzieła, nie wywołała poruszenia i oburzenia w czasie festiwalu Era Nowe Horyzonty 2007. Przeczytałem o tym na Onecie i po paru godzinach miałem już cały cykl na moim twardym dysku. I tak internet powrócił do łask w kwestii 'porno i okolice', a moje oczy polubiły videoart, nie tylko ten wywołujący naturalny wzwód.

Dwa lata temu poznałem coś z naszego podwórka, czyli dokonania grupy Suka Off. Eksperymentuje ona z body art oraz multimediami, dryfując w kierunku 'alt porn', czego efektem jest m.in. cykl 'Inside flash'. Jak mi się coś podoba, to chcę więcej, właśnie eksploruję sieć, dając pornografii kolejną szansę, może wyjdzie z tego coś więcej, niż tylko konsumpcja...

Co ona w nim widzi?

2011-01-21T15:55:00.007+01:00

Ma żona, we mnie wpatrzona, a ja się tylko pytam...

niestety

2011-01-18T13:45:00.002+01:00

Jedna miejscowa Pani Poetka dzisiaj mi napisała, żebym obrazek na górze zmienił i zawiadomił, to wtedy wróci i może nawet znowu poczyta. Płakałem chyba z siedem minut, drąc włosy z przedramienia i pomyślałem sobie, jak wrażliwą osobą być musi i ile tracę wraz z jej nieobecnością. Szkoda, że nigdy nie pójdziemy razem do Zamku Królewskiego, żeby popodziwiać te wszystkie cudne żyrandole i obrazy z amorkami, te sztukaterie złociste i barokowe klamki niczym w kościele. Nigdy też nie wyrecytuję jej strof Mickiewicza na tle zachodzącego słońca gdzieś nad modrym Bałtykiem, akompaniując sobie na harfie albo przynajmniej na banjo. Taki już smutny los barbarzyńców, wszystko co piękne i dobre, zawsze ich omija...

buddha bar

2011-01-16T17:47:00.015+01:00

Idąc  dzisiaj Nowym Światem jak zwykle próbowałem zlokalizować bar Bajka. I  jak zwykle nie dałem rady, mimo że byłem tam dziesiątki razy. Przychodziłem już w czasie studiów, żeby szybko przepić  nędzne stypendium i w ten prosty sposób uniknąć zdradliwych dylematów, na co  wydać kasę. Panie z obsługi mnie lubiły, traktując niczym niesfornego,  uroczego i lekko upośledzonego syna, dzięki czemu miałem pierwszeństwo w  obsłudze stolikowej i łazienkę za darmo, co znacznie ułatwiało mi  wprowadzanie w życie intelektualnej autodestrukcji.

Z  tym barem związane jest parę wstrząsających historii, np. sprawa  słynnej zimowej teleportacji. Zaczęło się niewinnie: spotkałem się tam z  moim kumplem Bartkiem, filozofem zresztą. Przy brzęku pucharów i w  kłębach dymu oddaliśmy się ambitnej dyskusji o kulturze,  meandrach życia i rychłym nadejściu Antychrysta. Wkrótce przysiadł się  do nas miejscowy zdeklasowany inteligent, naciągnął nas na parę kolejek i  w zamian podzielił się z nami swoimi surowymi osądami moralnymi i  opiniami na temat bieżącej polityki. Pamiętam, że robiło się coraz  ciemniej, świat zawężał się, a czas zwalniał. Parę godzin potem  ocknęliśmy się w nieznanym nam miejscu. Była to duża stacja benzynowa,  na zupełnym odludziu. Przez chwilę próbowaliśmy w ciemno zorientować się  w terenie, ale nasze udręczone umysły nic nam nie podpowiadały. Udałem  się do barku na stacji i zapytałem siedzącej tam pani nieśmiało, gdzie  jestem. Niewiasta popatrzyła na mnie jak na wariata i powiedziała, że  pod Radzyminem, czyli spory kawałek drogi od Nowego Światu. W odruchu  serca doradziła jak najszybciej wrócić do stolicy, pokiwała głową nad  moim upadkiem i życzyła powodzenia. Droga powrotna zajęła nam dużo  czasu, który przeznaczyliśmy na rozwiązanie zagadki naszej teleportacji.  Przychodziły nam do głowy różne śmiałe teorie, np. o tunelach w  czasoprzestrzeni i handlarzach narządami, ale upadły one w zderzeniu z  chłodną logiką i faktami. Przez długie lata jeszcze się nad tym  zastanawialiśmy, chcieliśmy napisać do Wołoszańskiego, żeby tym się  zajął, ale w końcu daliśmy spokój.

W  tym samym miejscu, któregoś lata przysiadła się do mojego stolika,  zwabiona powłóczystym spojrzeniem, młoda ładna dziewczyna, próbująca  dogadać się po angielsku z panią kelnerką. Dziewczę po chwili dostało  swoje wino i wyznało, że jest amerykańską turystką na wakacjach.  Ponieważ byłem jeszcze dosyć trzeźwy, szybko zorientowałem się, że ma  dziwnie znajomy akcent, a jej angielski nie brzmi jak w moich ulubionych  hollywoodzkich filmach. Przyciśnięta wyznała, że jest owszem turystką,  ale z Rosji, a ta historyjka miała jej dodać uroku i zachodniego sznytu w  oczach Polaków, którzy jak wiadomo nie przepadają za braćmi Słowianami  zza Buga. Była trochę zawstydzona całą tą nieporadną maskaradą, mimo, że  nie robiłem jej żadnych wyrzutów. W ramach zadośćuczynienia postanowiła  okazać mi swoją sympatię i w tym celu udaliśmy się na tyły Muzeum  Narodowego, gdzie znajdują się zacienione i dyskretne ławki. Akcja  nabierała kolorów, błogosławiłem w myślach Matkę Rosję, jej nędzę i  rozległe stepy, szarpiąc się z jej dżinsami, gdy nagle niewiadomoskąd  pojawili się w naszym zakątku dwaj policjanci na motorach i brutalnie  sprowadzili nas na ziemię. Panna wystraszona, znowu udawała amerykańską  turystkę, funkcjonariusze bezdusznie poprosili ją o paszport i po  radiowych konsultacjach z Bazą, zabrali dziewczynę na posterunek w celu  wyjaśnienia sprawy. Chciałem bohatersko udać się z nią, ale oprawcy w  mundurach poradzili, żebym spierdalał, chyba, że chcę spędzić noc na  Kolskiej. Bywałem już w tym legendarnym i złowrogim przybytku porządku  publicznego, więc szybko zabrałem mój dowód osobisty i grzecznie się  pożegnałem. Idąc potem w stronę ulicy Książęcej, widziałem jak moja  Rosyjska Niespodzianka jest wieziona radiowozem w nieznanym kierunku,  motocykliści jechali za nią, niczym honorowa eskorta. Wydawało mi się,  że rzuciła mi smutne spojrzenie zza zakratowanych okien, ale to mogła  być tylko projekcja, stworzona na potrzeby moich wyrzutów sumienia.  Wieczór dopiero się zaczynał, więc szybko przestałem miotać w myślach  obelgi na warszawski aparat przemocy, który pozbawił mnie tej  niepowtarzalnej okazji do bezpośredniego zacieśnienia odwiecznych więzów  przyjaźni polsko-rosyjskiej. Dzień zakończyłem na ulicy Lwowskiej, u  mojego kumpla, któremu opowiedziałem wszystko ze trzy razy, a potem  uprzejmie i szybko pozbawiłem się przytomności, żeby dalej nie przynudzać...

przedwiośnie

2011-01-15T13:40:00.002+01:00

Raz na jakiś czas się zagubić, żeby potem odnaleźć. I błędy nie-do-uniknięcia, koniecznie, nowe rysy na szkle i grzechu dopełnienie. No przestań, na prawdę? Wierzyłem, ja też, no co ty? Wybaczam i wzajemnie, ile to już razy. Nie przestanę, nie mogę, nie chcę i chyba nie potrafię. Festiwal nowych smaków, oda do słabości, najlepszy okres w życiu, następne przede mną...

red

2011-01-13T22:06:00.002+01:00

Podobno nienormalne przyjemności, zabijają smak tych zwykłych. Przypominam sobie te słowa, zanim jutro przekroczę ryzykowną granicę. Nie sam i nie bez wahania, które lekko chłodzi ekscytację z nowych doznań...

porozmawiajmy o końcu świata...

2011-01-13T19:15:00.001+01:00

the end

2011-01-11T15:11:00.001+01:00

Kwiatek umiera, za mocno go chyba podlewałem, trochę też może zapomniałem, zajęty domowym zgiełkiem. Albo było mu za zimno, stał samotnie na oknie z widokiem na naszą ulicę. Postawiłem go wczoraj tuż przy kaloryferze, w cieniu gdzieś z boku, rzucam czasem okiem...

New Orleans

2011-01-10T08:36:00.002+01:00

Sesja: 28.11.2010 Warszawa, temat: pole dance.

Das Reich der Zwei

2011-01-08T16:04:00.001+01:00

Obiad o czwartej, tylko się nie spóźnij. Będzie ryba, warzywa i pewnie ziemniaki, ostatnio coś chudnę. I włóż do cholery sukienkę, tyle razy prosiłem. Najlepiej tą, którą szybko można z ciebie zedrzeć, ale będę delikatny, obiecuję. Wcześniej pierwszy deser, zrobisz budyń, kupiłem dziś mleko. Ostatnio nie zjadłem, nie było czasu, oglądaliśmy film, ten sam co zawsze. Dzisiaj będzie nowy, dramat miłosny bez happy endu, oboje to lubimy...

radio chaos

2011-01-07T17:42:00.005+01:00

♥ ♥ ♥ - serca pożyczone z Fejsbuka, liczba nieprzypadkowa, wyzwolenie trójkątów i rok karceru za pornografię. Cóż mogę dodać, cry baby, cry... i rączkę ujebię, oczy pogaszę, będzie jak w Biblii i ulubionym westernie. Zima wasza, wiosna jest nasza, huj z latem i tak zawsze pada...

echo

2011-01-06T10:45:00.032+01:00

Całą minioną noc śniły mi się dziewczyny... w pierwszym odcinku bardzo młoda, mam nadzieję, że była pełnoletnia. W miejskich plenerach zagubienia i nieustannego poszukiwania niewiadomoczego, coś mi opowiadała i potem co chwilę znikała, żeby niespodziewanie pojawić się w gdzieś w innej scenerii, np. zacienionej klatki schodowej. Następnie się obudziłem, zaproszony na kawę i naleśniki, ale znowu bezczelnie sobie zasnąłem i przeniosłem się gdzieś za miasto, nad rzekę, przypominającą mi tą z dzieciństwa. Tam znowu zobaczyłem kogoś, stała po drugiej stronie polnej drogi, rozmawialiśmy. Starsza od tej pierwszej o jakieś parę lat, może więcej. Jak zwykle nie pamiętam detali, tylko sam nastrój i mglisty zarys historii. Zero sexu, od lat nie miewam erotycznych snów, rzeczywistość pod tym względem chyba mi wystarcza. Żadnej z nich nie mogłem rozpoznać, może kiedyś minęliśmy się gdzieś w tłumie, sam już nie wiem. Więc apeluję do dziewczyn ze snów, żeby się odezwały, bo chyba zapomniałem w nocy wziąć numer telefonu, ani nawet maila, a bardzo chciałbym się dowiedzieć, czego dotyczyły nasze rozmowy i je kiedyś dokończyć...

zaćmienie

2011-01-04T11:17:00.007+01:00

Jakoś po 9 zobaczyłem dziwne światło przebijające się przez rolety. Próbowałem wtedy pracować, ale nie mogłem się skupić, w domu cisza. Otworzyłem drzwi do ogrodu i patrzyłem na niebo spowite niecodziennym eterycznym blaskiem. Tylko przez parę chwil, potem wróciłem do rzeczywistości. Teraz już wiem, to było zaćmienie słońca, częściowe, ale i tak żałuję, że je przegapiłem beznamiętnie. A może czasem lepiej nie wiedzieć, mniej jest wtedy do zapominania...

2011

2010-12-31T23:08:00.001+01:00

Mam wrażenie, że nowy rok będzie jeszcze bardziej niż poprzedni, obfitował w pozytywne emocje, urzekające klimaty i inspiracje, czyli sedno mojego życia od lat. I nawet jak coś znowu spieprzę, albo przeoczę, to liczę na szansę, żeby móc zgrabnie z tego wyjść, bez niepotrzebnych strat...

xxx spectrum

2010-12-29T13:33:00.010+01:00

Scena finałowa, stoję w drzwiach, czekam...

x-mass

2010-12-23T19:05:00.003+01:00

Nikomu nie życzę wesołych świąt i mocno sugeruję umiar w obżarstwie, które jak wiadomo, jest grzechem ciężkim. No i dupy może ruszcie sprzed telewizora, zadzwońcie do matki, najlepiej tej prawdziwej, co to was zakonnicom podrzuciła i stąd te wszystkie życiowe zawijasy. Wybaczcie jej, ale zażądajcie w zamian kasy, będzie jak znalazł na sylwestrowe szaleństwa w jakiejś modnej tanzbudzie. Generalnie peace & love, ale bez przesady, przecież zima jest i nie ma sensu za bardzo się unosić... :)

zimne ognie

2010-12-20T13:29:00.009+01:00

Wiersze nienapisane, książki nieprzeczytane, kwiaty ścięte za wcześnie, krainy niewidziane, kamyki zapomniane. Za szybko, nie teraz, nie zdążę, nie czekaj. Ten rok był za krótki, bym mógł to wszystko wyraźnie zobaczyć, zbyt szybko tutaj nadchodzą wiosenne burze. Wysoki Sądzie, czy nasze czyny wyczerpują znamiona miłości?

remains

2010-11-27T02:30:00.009+01:00

perony

2010-11-21T21:13:00.014+01:00

Zamiast niedzielnej mszy, rosołu i głosowania...

lasso

2010-11-19T19:30:00.005+01:00

(...) No i co z tego, że ja chcę, a ty możesz? To znacznie za mało nawet na ognisko, a mi przecież śnią się wulkany. Ta cała moja sofistyka już lekko wyblakła, nadal działa, ale coraz mniej lubię się powtarzać i opuszczać wygodną kanapę...

od niechcenia

2010-11-05T10:34:00.004+01:00

Mamy wszystko, nie miliony i dom na Capri, ale i tak reszta świata mogłaby nam zazdrościć. Pełna świadomość, czasem lekkie znudzenie, a może jeszcze więcej? Przechodzę tylko sobie, coś lekko błyszczy, leniwie wyciągam rękę. Przynajmniej spróbuję, potem wyrzucę, albo schowam na później. To wszystko dla mnie, Złoto Renu i dojrzałe winogrona...

Teatr Wielki

2010-11-03T10:45:00.003+01:00

Sesja w olbrzymim pustym teatrze, marzenie. Znienacka i łapczywie, bez specjalnych przygotowań. Dwie cudne baletnice Natalia i Olga, Karolina i ja plus Adaś. Przez wiele godzin błąkaliśmy się po ciemnych korytarzach, foyer i podziemiach. Finał na olbrzymiej scenie, która odcięta kurtyną od widowni, wyglądała jak jakiś mroczny hangar z horroru sci-fi. Urzekające i inspirujące miejsce, w planach powrót, może kiedyś, bo Teatr Wielki rzadko bywa pusty, tak jak 1 listopada...

nie/ubłaganie

2010-11-01T09:39:00.002+01:00

Te wszystkie kadry, słowa, miejsca, filmy i dźwięki. Przede mną, gdzieś w głowie i na końcu języka. Dzisiaj rano lekki niepokój, a jak mi na to wszystko zabraknie czasu? Już dawno skróciłem sen, rzeczywistość kusi...

29.10.2010 / 15:24

2010-10-29T15:24:00.000+02:00

Właśnie jestem szczęśliwy...

Madonna

2010-10-25T20:32:00.002+02:00

Miało być inaczej, ale postanowiliśmy nie marnować od dawna zarezerwowanego poniedziałku. Synek trochę wrzeszczał, Natalia raczej nie, szybko udało nam się coś wykrzesać z niedzielnych rozmów o tych wszystkich kadrach, które jeszcze przed nami...

ajlawju

2010-10-17T22:22:00.004+02:00

Jest tyle pięknych piosenek, których jeszcze nigdy nie słyszałem. Ostatnio coraz częściej o nich myślę. Podobno wszystkie piosenki są o miłości. Te, które pamiętam, na pewno. A co, jeżeli te jeszcze nie odkryte, są o czymś innym? Coś mi umknęło, światło prosto w oczy, potem zasypiam...

owoc

2010-10-10T09:12:00.009+02:00

Krzyk kobiety, potem chwila ciszy i pierwszy płacz dziecka. Tego nie da się opisać, ani powtórzyć. Stałem sam w półmroku korytarza,  tuż obok na sali krzątał się kobiecy zespół. Po chwili już go zobaczyłem, leżał między nogami mamy, machając bezradnie swoimi. Zdezorientowany nagłym wyrwaniem z mikrokosmosu brzuszka, krzykiem oznajmił światu: Jestem!

onoff

2010-09-25T10:30:00.000+02:00

Nieustanny, nieubłagany, nieznośny i niepohamowany przerost treści nad formą...

Czar prysł...

2010-09-23T08:03:00.014+02:00

Radio Terror

bobby peru

trahison

styczeń 2008

et si tu n'existais pas

To był dobry rok...

mirrors

don't look now

devils

eroticon

czasem wracam

codziennie

za plecami nie mam nic

wizje

[bermuda triangle]

motyl

dedykacja

[wife bitch project]

motto

insomnia

magic lantern

ideał

the end

camera

fikcja

[promise]

somnambulism

[no_more_words]

funny games

l'incendie

klepsydra

codziennie

mono

czekając

libido

na planie...

blitzkrieg

kiss

może jutro

bajka bez morału (ale za to z happy endem)

popołudnie

teatr

film noir

ucieczka

next

nieuniknione

Dzień Kobiet

sobota

intro

początek sezonu

LATERNA MAGICA

seans

любовь и другие вещи

deca

love story

Viva Zapata!

test

czas przeszły niedokonany

Poszukiwana...

alternative

Co ona w nim widzi?

niestety

buddha bar

przedwiośnie

red

porozmawiajmy o końcu świata...

the end

New Orleans

Das Reich der Zwei

radio chaos

echo

zaćmienie

2011

xxx spectrum

x-mass

zimne ognie

remains

perony

lasso

od niechcenia